Gerard van Westerloolezing met Jessica DuLong - 20 december 2018

Journalist, historicus, scheepsingenieur, docent narratieve non-fictie én prijswinnend auteur: de Amerikaanse Jessica DuLong (1973) wordt niet voor niets door Mark Kramer, directeur van het Nieman Program on Narrative Journalism van Harvard University, een van de beste verhalende journalisten genoemd. Daarom spreekt zij op 20 december 2018 tijdens onze jaarlijkse Gerard van Westerloolezing.

In 2017 schreef Jessica DuLong Dust to Deliverance, over de evacuatie per schip van 500.000 Amerikanen na de aanslagen op 11 september in Manhattan. In 2010 won zij de American Society of Journalists and Authors' Outstanding Book Award for Memoir voor haar boek My River Chronicles. Momenteel is DuLong bezig met verschillende boeken over onder andere mentale gezondheid en de veranderende betekenis van Amerikaanse mannelijkheid. Ze schrijft ook voor Newsweek International, Rolling Stone, Psychology Today, Newsday en Maritime Reporter & Engineering News.

Tijdens de lezing zal DuLong spreken over wat te doen als traditionele vertelvormen een verhaal geen recht doen en hoe zo’n grote gebeurtenis als de evacuatie van 500.000 mensen in alle gelaagdheid en complexiteit te beschrijven, van karakterontwikkeling tot plaatsing in de context.

Praktische informatie

  • Datum: 20 december 2018
  • Tijd: 19:30 - 22:00
  • Locatie: Pakhuis de Zwijger, Amsterdam
  • Prijs: €17.50 (regulier) / €12,50 (Vrienden van de Stichting Verhalende Journalistiek en voltijds studenten – op vertoon van een collegekaart)
  • Kaartjes zijn verkrijgbaar in onze webshop

De Gerard van Westerloolezing, mede mogelijk gemaakt door de Gravin van Bylandt Stichting, is een initiatief van Stichting Verhalende Journalistiek als eerbetoon aan een van de grondleggers van de verhalende journalistiek in Nederland. Van Westerloo koos in zijn werk voor alledaagse onderwerpen waar niet over bericht werd, zorgde ervoor de mensen waar het om ging zelf te spreken en wachtte net zo lang met het publiceren van verhalen tot hij een compleet beeld had. Eerder werden deze lezingen verzorgd door onder andere Anne Hull, Ted Conover en Adrian Nicole LeBlanc.


2 november 2017: Gerard van Westerloolezing met Anne Hull

For English version, click here.

Anne Hull werd vijf keer genomineerd en won een keer de Pulitzerprijs voor haar bijzondere verhalen vanuit de zelfkant van de VS. Hull heeft momenteel een sabbatical van haar krant The Washington Post genomen om te werken aan haar memoires, over haar jeugd in Florida. Voor haar verhalen verblijft ze vaak maandenlang bij een groep – de revaliderende soldaten in het Walter Reed ziekenhuis, of een tienermeisje dat wil ontsnappen uit de armoede. Maar deze avond spreekt ze over een heel klein verhaal. Een verhaal dat ze in zes uur maakte en waarin ze een oma en haar kleinzoon volgt, twee slachtoffers van de Orkaan Katrina. Een verhaal dat rijk is aan sprekende details, een subtiele spanningsboog heeft en het drama van Orkaan Katrina in slechts 900 woorden samenvat en invoelbaar maakt. Hoe is ze te werk gegaan? Welke tools zette ze hiervoor in? Ze deed jarenlang ervaring op bij grotere narratieve projecten, hoe heeft ze die kennis ingezet om dit verhaal met maximale vertelkracht te brengen?

De jaarlijkse Gerard van Westerloolezing is een eerbetoon aan een van de grondleggers van de verhalende journalistiek in Nederland. Gerard van Westerloo hanteerde bij zijn reportages vier principes: hij koos voor alledaagse onderwerpen en juist als er niets aan de hand was; hij wachtte net zo lang tot hij een compleet beeld had; hij koos ervoor om de mensen zelf te spreken (géén woordvoerders!); en zijn geïnterviewden kwamen elders niet aan bod.

Donderdag 2 november, 20.00u. (inloop vanaf 19.30u.)
Studio, Pakhuis de Zwijger, Amsterdam

Prijs: €17.50 (regulier) / €12,50 (Vrienden van de Stichting Verhalende Journalistiek en voltijds studenten – op vertoon van een collegekaart)

Kaartjes zijn te koop in onze webshop.


22 november 2016: Onderdompelen met Ted Conover

Op de avond van 22 november aanstaande spreekt Ted Conover op onze jaarlijkse Gerard van Westerloolezing. Hij heeft verschillende boeken geschreven waarin hij antropologische en etnografische methoden combineert met journalistieke methoden. Vorige week verscheen zijn nieuwe boek Immersion. A writer’s guide to going deep.

Toen Ted Conover begin jaren tachtig voor het eerst illegaal op een trein sprong had hij geen idee wat zijn plan van aanpak zou zijn. Voor het onderzoek van zijn antropologiethesis had hij besloten om langere tijd te leven en illegaal mee te reizen met de zwervers op treinen in Amerika. Iedere dag maakte hij aantekeningen in twee verschillende boekjes. In het ene boekje schreef hij de dingen die hij interessant achtte voor zijn onderzoek, in het andere boekje hield hij een dagboek bij. Het was vooral het tweede boekje dat hij later gebruikte om de best-seller Rolling Nowhere (1984) te schrijven.

immersion boekNu, zesendertig jaar later, heeft hij het boek geschreven dat hij toen graag had willen lezen. In Immersion deelt hij naar eigen zeggen de wijsheid die hij door dertig jaar ervaring heeft opgedaan. In al die jaren heeft Conover een reputatie opgebouwd als een van de beste participerende journalisten van zijn generatie. Een van zijn bekendste boeken, Newjack: Guarding Sing Sing (2000) kreeg de National Book Critic Award en werd genomineerd voor de Pulitzer prijs. Voor dit boek werkte hij een jaar undercover als bewaker in een gevangenis. Voor zijn andere boeken, Coyotes (1987), Whiteout (1991) en The Routes of Man (2010) werkte hij ongeveer op dezelfde manier. Zijn boeken blinken uit in de rijke persoonlijke schrijfstijl.

Met veel voorbeelden uit zijn eigen werk, maar ook uit het werk van schrijvers die hij bewondert, zoals de vorige spreker van de Gerard van Westerloolezing, Andrian Nicole Leblanc, geeft hij handvaten voor journalisten om hetzelfde soort projecten te ondernemen. Hij behandelt praktische onderwerpen zoals toegang krijgen en notities maken maar ook persoonlijkere onderwerpen zoals identiteit – hoe presenteer je jezelf, hoe blijf je jezelf – en ethiek – wanneer mag je undercover werken, wanneer niet.  ‘Het is niet een heel lang boek hoor’, zegt hij lachend op Skype. Een boek over schrijven moet niet te lang zijn, vindt hij. ‘Je moet de schrijver tijd geven om te schrijven.’

Tijdens de Gerard van Westerloolezing zal Conover vertellen over zijn werk en inzoomen op de morele afwegingen van “going deep”.

Meer over de schrijver kun je lezen op de website van het boek The New New Journalism.

De kaartverkoop van de Gerard van Westerloolezing is gestart, koop je kaartje in de webshop.

22 november, 20.00u. (inloop vanaf 19.30u.)
Kleine Zaal, Pakhuis de Zwijger

Deze lezing wordt mede mogelijk gemaakt door onze sponsor:

Logo Gravin van Bylandt Stichting

 

 

 


Adrian Nicole LeBlanc: 'Een verhaal maak je altijd ten koste van anderen'.

Afgelopen donderdag, op 10 december, sprak Adrian Nicole LeBlanc op de Gerard van Westerloolezing, in Pakhuis de Zwijger. Openhartig vertelde ze over de manier waarop ze haar succesvolle boek, Randon Family, in twaalf jaar schreef en hoe ze nu alweer jaren een groep cabaretiers volgt voor haar volgende boek.

Waarom hebben journalisten zo vaak het idee dat ze geen deel uitmaken van de wereld waarover ze schrijven?' Adrian Nicole LeBlanc stelt de vraag niet direct aan haar publiek, maar eerder aan zichzelf. Terwijl ze naar de kaartjes in haar handen kijkt, vervolgt ze: 'neemt het niet juist de kracht uit je verhaal weg, de kwetsbaarheid en misschien ook wel de verantwoordelijkheid?'

Zelf kan ze niet anders, dan die connectie aangaan met haar onderwerp. Twaalf jaar lang deed ze intensief onderzoek naar twee gangsterliefjes in de Bronx. Het is een werkwijze die weinig journalisten zich (kunnen) permitteren. LeBlanc ziet het echter niet echt als een keuze. Het is een combinatie van verlegenheid en het feit dat ze helemaal zeker wil weten dat wat ze opschrijft, waar is.

Dat is volgens de Amerikaanse schrijfster een luxe, maar ook net zo goed een last. Zowel financieel als emotioneel is het soms zwaar. 'Er zijn genoeg momenten dat ik het vertrouwen ik mijn eigen interesse en stem verlies.' Op die momenten is LeBlanc blij dat ze een sterk team van vrienden en een uitgever heeft die haar verder helpen. 'Niemand werkt ooit helemaal alleen', benadrukt ze.

In de keuze van haar onderwerpen laat ze zich leiden door persoonlijke omstandigheden. 'Ik begon mijn onderzoek in de Bronx waarschijnlijk omdat onderwerpen als armoede en ongelijkheid me aan het hart gaan', zegt LeBlanc glimlachend. 'Maar uiteindelijk bleef ik daar omdat ik me thuis voelde.' LeBlanc komt zelf uit een Italiaans gezin dat naar Amerika is gemigreerd. Ze ziet nu in dat het boek dat ze heeft geschreven, ook over haar eigen familie gaat.

Verantwoordelijkheid is een thema dat terug blijft komen. De eerste vraag die mensen haar stellen naar aanleiding van haar boek Random Family is; waarom heb je niet meer gedaan voor de familie waarover je schreef? Meer nog dan het antwoord, interesseert haar de vraag: wat is de rol van de journalist dan eigenlijk? Hoe ga je een connectie aan en blijf je toch op afstand? Is het erg dat de hoofdpersoon van haar boek haar nu niet meer wil spreken?

Dit zijn twijfels die ze in haar nieuwe boek behandelt. Journalisten maken verhalen ten koste van anderen. Cabaretiers doen dat ook. 'Somebody always gets hurt', zegt ze terwijl ze de zaal vol journalisten inkijkt. Hoe krijg je het voor elkaar dat mensen luisteren naar een verhaal vol woede en provocatie, zonder dat ze de verteller verwijten maken? Hoe zorg je er voor dat je niet cynisch raakt en verveeld? Cabaretiers lijken er een manier voor gevonden te hebben. De journalisten in de zaal blijft ze het antwoord schuldig. Misschien dat we in het volgende boek van LeBlanc antwoorden vinden.

Door: Femke Awater

Fleur Born maakte een kort videoverslag van de lezing:


Foto: John D. and Catherine T. MacArthur Foundation

10 december 2015: Gerard van Westerloolezing met Adrian Nicole LeBlanc

10 december in Pakhuis de Zwijger

Adrian Nicole LeBlanc volgde elf jaar twee gangsterliefjes en hun families in de Bronx voor haar boek ‘Random Family’. Op 10 december is ze in Nederland om te spreken op de derde Gerard van Westerloolezing in Pakhuis de Zwijger, in Amsterdam. Je kunt je kaartjes voor de lezing kopen in onze webshop.

Foto: John D. and Catherine T. MacArthur FoundationAdrian Nicole LeBlanc is één van de new journalists die Robert Boynton interviewde voor zijn boek The New New Journalism, ook al had ze toen nog maar één boek op haar naam staan. LeBlanc dankt haar faam aan haar boek Random Family: Love, Drugs, Trouble and Coming of Age in the Bronx. Ze volgde hiervoor twaalf jaar lang twee gangsterliefjes en hun familie in de Bronx. Adrian koos er destijds bewust voor om zichzelf uit het boek te schrijven. ‘Het was pas nadat het boek werd gepubliceerd en mensen me begonnen te vragen hoe ik me verhield tot mijn hoofdpersonen, dat ik daarover begon na te denken. Ik dacht: gewoon, als met iedere intieme relatie.’

Tijdens de Gerard van Westerloolezing vertelt ze juist over die andere kant van het verhaal: over zichzelf en haar werkwijze. Hoe won ze het vertrouwen van haar hoofdpersonen? En wat maakte het dat ze hen maar niet los kon laten? ‘Journalisten zijn zich er vaak niet van bewust waarom ze zich onderdompelen in een thema. Ik geloof dat er eigenlijk altijd een reden is en dat dat met je eigen geschiedenis, je eigen motivatie te maken heeft.’

Adrian ontdekte zelf pas na de publicatie van Random Family wat haar zo trok naar die slechte buurt in de Bronx. ‘Ik ging naar de Bronx - afgezien van allerlei intellectuele redenen, zoals dat ik wilde schrijven over sociaal onrecht – omdat er geheimen waren in mijn eigen familie. Mijn voorouders zijn Italiaanse immigranten die in de Bronx belandden en daar onder grote armoede hadden geleefd, geheimen die nooit werden gedeeld. Het boek is eigenlijk een liefdesbrief aan mijn moeder, ik wil ermee zeggen dat het niet erg is om arm te zijn. Ik weet niet of ik dat ook ontdekt had als het boek niet zo’n succes was geweest en ik zo vaak gevraagd was om erover te komen praten.’

Momenteel werkt ze aan een boek over standup comedians en hoewel ze geen standup comedian meer kan zien, weet ze precies wat haar deed vastbijten in dit thema. ‘Het gaat in feite over hoe je dingen tegen mensen zegt die ze niet willen horen, en ervoor zorgt dat ze toch naar je blijven luisteren.’

Ook aan dit boek – dat volgend jaar moet verschijnen - werkt ze alweer jaren. Wat voor boek had ze kunnen schrijven als ze hen maar een paar, niet elf jaar, had gevolgd? Dat is één van de thema’s die tijdens haar lezing aan bod zal komen. Ze stelt nu vast: ‘Ook als je niet in de gelegenheid bent om je tien jaar in een onderwerp te verdiepen voor een boek, is het nuttig om je te concentreren op een thema en je werk te zien als een oeuvre dat zich ontwikkelt. Als je weet wat je ware zoektocht is, kan je werk een diepere laag krijgen en meer voldoening schenken.’

De jaarlijkse Gerard van Westerloolezing is een eerbetoon aan een van de grondleggers van de verhalende journalistiek in Nederland. Gerard van Westerloo hanteerde bij zijn reportages vier principes: hij koos voor alledaagse onderwerpen en juist als er niets aan de hand was; hij wachtte net zo lang tot hij een compleet beeld had; hij koos ervoor om de mensen zelf te spreken (géén woordvoerders!); en zijn geïnterviewden kwamen elders niet aan bod.

Van Westerloo was een groot bewonderaar van LeBlanc. Van Westerloo’s weduwe Irene Houthuijs pleitte dan ook vanaf het begin ervoor dat LeBlanc de lezing zou geven. Zij verzorgt deze avond de inleiding en legt uit waarom zij en Van Westerloo zo onder de indruk waren van Random Family.

Praktische informatie

Datum en tijd: donderdag 10 december van 20.30 – 22.00 uur
Locatie: Studio-zaal van Pakhuis de Zwijger (vijfde verdieping), Piet Heinkade 181K, 1019 HC Amsterdam.

Deze lezing is mede mogelijk gemaakt door Pakhuis De Zwijger. Een opname van de lezing volgt zo snel mogelijk op onze site.