Toen hij in februari 2016 een persbericht verspreidde, was PVV-voorlichter Michael Heemels in één klap alles kwijt. Hij biechtte op dat hij meer dan 100 duizend euro van de PVV had gestolen en dat hij aan een jarenlange drugs- en alcoholverslaving leed. Hij werd ontslagen, zijn collega’s spraken niet meer met hem, zijn ouders niet. Maanden later verliet ook zijn vriendin hem.

Via een persoon in zijn omgeving kregen we na een tijd contact met hem. Hij was er toen slecht aan toe, maar liet ook merken dat hij openstond voor een gesprek. Er was veel over hem geschreven, hij had op sociale media veel rotzooi over zich heen gekregen en hij vond ook dat hem niet altijd recht was gedaan.

We zouden eind augustus een eerste afspraak met hem hebben. Hij wilde dat liever niet in een café of een andere openbare plek doen. Bij voorkeur op een plek waar hij niet herkend zou worden. Hij kwam uiteindelijk op 24 augustus in de ochtend naar de Volkskrant.

Dat eerste gesprek was overweldigend. We spraken bijna drie uur en dat was veel te weinig. Heemels was een spraakwaterval. Hij was emotioneel. Hij vertelde dat hij zijn huis uit moest en zijn relatie was definitief kapot gegaan. Hij was nuchter, bijna een half jaar toen.

Het gesprek ging van nu naar vroeger. Hij vertelde over zijn jeugd, over hele persoonlijke gebeurtenissen en na drie uur waren we nog niet eens bij de PVV. Er moest een nieuw gesprek komen.

We hielden contact en we spraken elkaar op 1 september weer. Weer in een zaaltje bij de Volkskrant. In dat eerste gesprek was Heemels nog wat schuchter, nu was hij minder achterdochtig. Wederom spraken we twee uur met hem en hadden we het nauwelijks over zijn laatste jaar gehad. Er moest nog een derde gesprek komen, weer een week later.

Na dat gesprek hadden we ruim 9 uur aan opnamen. We hebben dat allemaal uitgewerkt – een proces van weken. Daarna zijn we gaan schrijven. Of beter gezegd: schrappen. Het totale interview besloeg rond de 50.000 woorden. In het beste geval zouden we een tiende kunnen gebruiken.

Tijdens het schrijven, vielen ons ook de lacunes op. Om echt goed over te brengen hoe die laatste jaren waren gegaan, moesten we alles tot in detail weten. We hebben toen gekozen voor een aantal cruciale scènes en daar nog vele telefoongesprekken met Heemels over gehad. Hoe was het precies gegaan? Klopte dat met videobeelden uit die tijd en met de herinneringen van andere getuigen?

We hadden ook een andere zorg: dat lezers zijn verhaal niet serieus zouden nemen omdat hij een drank- en alcoholverslaving had gehad. Omdat hij ernstig ziek was geweest en jarenlang had gelogen. Waarom zou hij dat nu niet weer doen?

In de gesprekken met hem is dat een serieus punt geweest. Wij wilden kunnen inschatten of zijn verhaal klopte. Toen wij daarvan overtuigd raakten, was het ook onze taak om dat duidelijk te maken aan de lezer.

Dat betekende dat er geen enkel feit in het interview ter discussie mocht staan. Iedereen die door Heemels genoemd werd, is door ons gebeld. Klopte zijn verhaal? Was de druk binnen de PVV echt zo groot of was dat enkel de ervaring van Heemels? Kwam dat niet ook door zijn ziekte? Dat is een tijdrovend proces geweest van enkele weken. Allereerst omdat het lastig is PVV-ingewijden te spreken en omdat zij niet bereid waren met naam en toenaam te vertellen over die druk. Uiteindelijk heeft een aantal mensen dat toch gedaan. In ons onderzoek kregen we ook mails in handen die bevestigden hoe Wilders permanent druk op hem uitoefende.

Tijdens het schrijven hadden we nog een andere afweging te maken: wat zou het effect van een publicatie op hem zelf zijn? We hebben meerdere malen getoetst of hij voorbereid was op de impact die dit verhaal zou kunnen hebben. En dat was hij.

Tot slot vonden wij het cruciaal om de PVV en Heemels’ directe baas Geert Wilders ruim de kans op een weerwoord te geven. We hebben hem direct gebeld, zijn woordvoerder, zijn voormalig woordvoerder, de algemene voorlichting en individuele PVV’ers die bijvoorbeeld bij de voorbereiding op de ‘minder-minder’-avond waren. We hebben ze gebeld, voicemails ingesproken, gesms’t. Geen van hen wilde op het verhaal reageren of ons te woord staan.

Naar het verhaal van deze makersTerug naar alle verhalen

Het verhaal bij deze makers

Van golden boy tot total loss

Michael Heemels moest weg als PVV-woordvoerder. Hij had in de kas gegraaid. Dit is zijn verhaal – ook over de gesloten partijcultuur.


Door: Huib Modderkolk & Maud Effting

Categorie: Lezen

de Volkskrant

Read More